Zomer 2025
Hi Moniek, hi Marcella,
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben al aan het aftellen naar de zomervakantie. Lekker flaneren over de boulevard, dineren bij de ondergaande zon, voeten in het zand en vooral: quality time met m’n naasten.
Maar uit onze praktijk weet ik: dat vooruitzicht is helaas niet voor iedereen even rooskleurig. Want waar kijk je naar uit, als je in je hoofd eigenlijk al bezig bent met het inpakken van je koffer… voor ná de vakantie?
Soms hoor ik cliënten vertellen: “We gaan nog één keer, voor de kinderen. Voor de lieve vrede.” Maar ze weten allebei allang hoe laat het is. Er wordt meer naar telefoons gekeken dan naar elkaar. Zij bedenkt álle activiteiten. Hij zucht. En de rode kleur op iemands gezicht komt niet van de zon, maar van de ergernis die zich opkropt.
Wat me telkens raakt, zijn de verhalen van mensen die te lang gewacht hebben met het vertellen van hun besluit. Die dan, vaak uit angst, pas iets zeggen als het besluit allang is genomen. Koffer gepakt. Bankrekening gesplitst. In het ergste geval zelfs: spullen al verhuisd. En dan: “Ik ga bij je weg.” Zomaar, als een mokerslag.
Ik snap die angst. De angst voor boosheid, verdriet, verwijten. En soms lijkt weglopen makkelijker dan het gesprek aangaan. Maar wat we in de praktijk óók zien: een zorgvuldig en oprecht gesprek, hoe moeilijk ook, legt een fundament voor een respectvol vervolg. En dat maakt alles, van ouderschap tot huisverkoop, uiteindelijk zoveel beter te doen.
En als er kinderen zijn, raken die vaak onbedoeld verstrikt in de verandering. Zeker als het nieuws op een lastig moment komt, vlak voor een drukke schoolweek, rond een verjaardag of net na een vakantie. Juist op die momenten kan het extra verwarrend en verdrietig voor ze zijn, terwijl ouders het eigenlijk zo goed mogelijk willen doen.
Daarom dacht ik: misschien moeten we juist nú wat tips delen over hoe je het gesprek over een scheiding het beste kunt aanpakken. Niet om het makkelijker te maken want dat kan haast niet, maar wel zorgvuldiger.
Want je kunt het maar één keer goed doen.
Benieuwd hoe jullie hiernaar kijken. En of jullie vanuit jullie ervaringen nog aanvullingen hebben?
Groetjes, Joyce.
Hi Joyce,
Wat een rake mail. Je beschrijft het precies zoals het is: een zomervakantie die van buiten misschien zonnig lijkt, maar van binnen voelt als de stilte voor de storm. We herkennen het maar al te goed in de praktijk.
Het gesprek over scheiden aangaan en vertellen dat je uit elkaar wilt, is misschien wel een van de moeilijkste dingen om te doen. Zeker als je de ander niet wilt kwetsen, of bang bent voor de reactie. En toch… zoals jij al schreef: je kunt het maar één keer goed doen.
Juist daarom zijn voorbereiding op een scheiding, rust en aandacht zó belangrijk. Niet alleen voor de boodschap, maar ook voor het hoe, waar en wanneer.
Een paar praktische tips die we daarbij graag delen:
- Kies het moment met zorg
Er is nooit een perfect moment om te zeggen dat je wilt scheiden, maar er zijn wel momenten die je beter kunt vermijden. Een gesprek tijdens het ontbijt of net voor een drukke werkdag zet de toon zelden goed. Kies liever een rustig moment zonder kinderen erbij waarin jullie ongestoord kunnen praten. Alsof je een vakantie plant: je kijkt naar het weer, de bagage en de juiste timing. Dat werkt hier ook. - Vertel het zelf, met oprechte woorden
Het gesprek voeren is moeilijk, maar het aan iemand anders overlaten maakt het vaak nog pijnlijker. Door zelf te vertellen dat je niet verder wilt, geef je ruimte aan een dialoog, hoe lastig die ook is. Het gaat niet om de perfecte woorden, maar om oprechte intentie. En die komt alleen over als je die zelf uitspreekt. - Wees duidelijk, maar zonder oordeel
Draai er niet omheen, maar wees ook niet bot. Houd het bij jezelf: wat voel jij, wat lukt niet meer, en waarom is dit voor jou de beste stap. Vermijd beschuldigingen of oude koeien. Zo nodig je je partner uit om te luisteren, in plaats van zich te verdedigen. - Gun de ander tijd en ruimte voor emotie
Ook al heb jij er maanden over nagedacht, voor de ander komt het misschien onverwacht. Verdriet, woede, ongeloof, het hoort er allemaal bij. Je hoeft niet overal op in te gaan, maar laat het er zijn. Je hoeft geen oplossingen te bieden, wel een veilige ruimte om het te laten landen. - Bespaar de kinderen de eerste klap
Kinderen voelen vaak al lang dat er iets speelt, maar dat maakt het nieuws niet minder heftig. Zorg dat jullie eerst zelf het gesprek hebben gevoerd voordat je hen iets vertelt. En pas als er ook enige duidelijkheid is over de praktische kant, zoals waar ze gaan wonen of hoe hun week eruit gaat zien, deel je dat met hen. Hun wereld staat al genoeg op z’n kop.
Gelukkig zien we ook dat het anders kan. Dat stellen samen besluiten om in goed overleg uit elkaar te gaan, en ondanks de pijn tóch zoeken naar samenwerking en zorgvuldigheid. En geloof ons: dat betaalt zich later echt uit: in rust, duidelijkheid én minder strijd.
Laat het dus niet pas op het moment van vertrek escaleren. Bereid je goed voor op de scheiding, laat je eventueel begeleiden en gun jezelf en je partner een eerlijke start van dit nieuwe hoofdstuk. Want ja, scheiden doet pijn, maar het hóeft geen slagveld te worden.
Groetjes,
Moniek en Marcella