Vakantie

Hi Joyce, hi Moniek,

Daar zijn ze weer. De 6 weken zomervakantie! En wat eigenlijk zo leuk zou moeten zijn, levert soms ook zulke perikelen op. Ik bedoel: Wordt het strand of de bergen? Gaan we actief of luieren? Weer naar Frankrijk of iets compleet anders? En dan natuurlijk de hamvraag: badpak of bikini?

Snap je m’n kopzorgen? En dat zijn natuurlijk luxeproblemen, met een knipoog. Want wat als je (net) gescheiden bent en het aankomt op verdelen van de vakantieperiode of de indeling van je vakantie die daarbij komt kijken, dan kunnen dat nog weleens echte zorgen opleveren.

Wat je ziet, is dat veel stellen kiezen voor drie weken op, drie weken af. Een logische en praktische verdeling, maar in de praktijk niet altijd de meest ideale. Drie weken zonder je kroost is namelijk best heel lang. En eerlijk is eerlijk: drie weken mét ook.

Dat vinden de kinderen zelf soms ook, vooral jonge kinderen vinden het soms lastig om hun vader of moeder wat langer te moeten missen. Tuurlijk is het echt wel fijn om een keer een langere periode bij elkaar te zijn, maar denk er samen even goed over na hoe lang die periode voor jullie moet zijn. Je kunt er bijvoorbeeld ook voor kiezen om 2-2-1-1 of 2-1-2-1 te doen.

Dan hebben alle partijen én vakantie samen én ook de zo belangrijke chilltijd thuis. Nou ja, vooral de kids natuurlijk. Jij staat de was te draaien, de garage uit te mesten of het onkruid tussen de tegels weg te halen.

Want ook daar sta je dan weer eventjes alleen in. Net als in het bedenken van je vakantieplannen. Tijdens onze mediationsessie staan we daar dan ook vaak bij stil. Dat je in je ouderschapsplan goede afspraken maakt over de vakantie spreekt voor zich. Maar dat je elkaar ook ondersteunt in het maken van de plannen, wil nog weleens anders uitpakken.

Ik heb meerdere keren meegemaakt dat de ene ouder dan bijvoorbeeld geen toestemming geeft voor een reis naar het buitenland of doet waar ze zelf zin in hebben.

Kunnen jullie je daar iets bij voorstellen?

Groetjes, Marcella.

Hi Marcella,

Nou, eerlijk? We staan als het om elkaar ondersteunen gaat (of elkaar dwarsbomen) nergens meer van te kijken. Al spant dit natuurlijk wel de kroon. Je dupeert namelijk niet alleen je ex, maar ook je kinderen in dit geval. En eigenlijk indirect daarmee ook jezelf. Iemand kan toch niet verwachten dat de kinderen dat in dank afnemen en het niet zullen afreageren?

Nee hoor. Overleg en samenwerking is echt heel belangrijk. En als je kinderen oud genoeg zijn, betrek ze daar dan ook bij. Wie weet komen er hele verrassende oplossingen uit voort.

Zo wilden bij één ex-koppel de kinderen niet vier keer een lange autorit maken. Bij de ene ouder naar Spanje heen en weer en bij de andere naar Oostenrijk heen en weer. Dus hebben de ouders de bestemming op elkaar afgestemd en de ‘wissel’ ergens tussenin laten plaatsvinden. Of je kiest voor een gezamenlijke plaats van bestemming, bijvoorbeeld Zuid-Frankrijk. En ja, dat vraagt om aanpassingsvermogen van beide ouders, maar als je erover nadenkt: hoe erg is het nou echt om naar Zuid-Europa te gaan? Er is tenminste altijd goede wijn in la France. Win-win, toch? Of zeggen we vin-vin, haha.

En wat natuurlijk ook altijd een optie is, zijn de eenoudercampings. Waar je met gelijkgestemden bent en je elkaar begrijpt. En elkaar kunt bijstaan zodat je niet zelf elke avond in je eentje de afwas staat te doen.

Want hoe leuk vakantie ook is: de vlieger ‘als de kinderen het maar leuk hebben, heb je het als ouder ook leuk’, die gaat echt niet altijd op. Het mag best even heel erg stom zijn als je opeens alles zelf moet doen na een scheiding.

De bestemming bedenken, de reis uitstippelen, overal over moeten nadenken en niet meer leunen op de ander als je vloekend en tierend probeert die gasfles aan te sluiten.

Wat we willen meegeven is eigenlijk: haal het beste uit de situatie die er is, overleg met elkaar waar kan en hou die ontspannen, zongebruinde koppies van jou en je kroost als stip op de horizon. Voor welke vakantie je dan ook kiest.

Op naar samen mooie herinneringen maken. Wij gaan hetzelfde doen en wensen je een hele fijne vakantie!

Groetjes, Joyce en Moniek