Birdnesting

Hi Joyce, hi Moniek,
De zomer is voorbij, de koffers zijn weer opgeborgen en het gewone leven draait op volle toeren. Terwijl de bladeren vallen en de dagen korter worden, merken we in onze praktijk dat ook veel stellen besluiten los te laten.
De afgelopen weken hoorde ik steeds vaker de term ‘birdnesting’ voorbij komen. Onderweg luisterde ik er een aflevering over in de Peace of Mind Podcast: (Birdnesting bij een scheiding: hoe doe je dit? – Peace of Mind | Podcast on Spotify) het klinkt bijna gezellig, alsof er een nieuw soort nestwarmte bij komt kijken. Maar, zo werd ook besproken, in de praktijk is het vaak een stuk ingewikkelder.
Birdnesting zou je bijna “co-ouderschap 2.0” kunnen noemen. Voor de kinderen verandert er zo min mogelijk: zij blijven in hun vertrouwde huis, met hun eigen kamer, school en omgeving. Ouders wisselen elkaar af: de één kookt maandag de pasta, de ander zit er woensdag aan dezelfde tafel met dezelfde bordjes.
Ik vind dat ergens heel mooi. Het laat zien hoe groot de liefdevolle intentie van ouders is om hun kinderen rust te geven. Het idee dat ze zeggen: “Als wij uit elkaar gaan, hoeft de wereld van de kinderen niet meteen ook op zijn kop.” Daar spreekt zoveel zorg en meedenken uit. Het is in veel gevallen ook een mooie tussenfase van samen in 1 huis naar 2 huizen waar de kinderen een eigen plek hebben. De oververhitte woningmarkt maakt een birdnest regeling voor sommige ouders zelfs noodzakelijk.
Tegelijkertijd maakt die constructie het voor ouders niet per se makkelijker. Je deelt toch nog één huis, met alles wat daarbij hoort. Dat vraagt om eindeloos afstemmen en duidelijke afspraken. Soms klinkt birdnesting op papier als de perfecte oplossing, maar in de praktijk voelt het voor ouders soms alsof ze nog steeds half in dezelfde relatie zitten.
Toch zien we dat het mooie resultaten kan hebben, zeker als ouders dit met wederzijds respect en heldere afspraken aangaan.
Ben benieuwd hoe jullie dit in de praktijk ervaren en welke voordelen en valkuilen jullie het vaakst terugzien bij birdnesting.
Groetjes,
Marcella
Hi Marcella,
Wat een herkenbaar onderwerp breng je in. Birdnesting komt inderdaad steeds vaker voorbij in onze praktijk. Soms bedenken ouders het zelf, soms met hulp van een mediator. En in sommige zaken zien we zelfs dat een rechter het tijdelijk oplegt tijdens de scheidingsprocedure.
Voor kinderen heeft het zeker voordelen: hun bed blijft hun bed, hun knuffel ligt op dezelfde plek, en ze hoeven niet steeds met tasjes heen en weer. Het kan zeker een mooie tussenfase zijn, tot er nieuwe woonruimte is gevonden.
Maar we horen ook vaak de keerzijde. Voor ouders voelt het soms alsof de scheiding nog niet écht is ingezet. Alles moet worden afgestemd: planning, huishouding, en ja, zelfs de gezamenlijke was kan ineens een gevoelig punt worden. Niemand wil nog steeds gedoe hebben over rondslingerende sokken en volle wasmanden, toch 😉
Het vraagt dus veel overleg en vertrouwen. En dat is niet altijd eenvoudig. Ouders kunnen zich alsnog gevangen voelen in oude patronen. Dan wordt birdnesting eerder een rek- en strekspel dan een werkbare oplossing.
Tegelijkertijd verdienen ouders die het wél lukt om dit samen te regelen een groot compliment. Het getuigt van respect, zorg en een enorme inzet voor hun kinderen. En als het afstemmen lastig wordt, kijken wij altijd graag mee om afspraken zo werkbaar mogelijk te maken.
Groetjes,
Moniek en Joyce